Μετά τις πυρκαγιές του 2007 και την καταστροφή της Πάρνηθας πιστέψαμε ότι θα είχαμε διδαχτεί όλοι από τα λάθη μας. Η ανάγκη προστασίας του περιαστικού πράσινου και η επιστροφή της φύσης μέσα στην πόλη αποτέλεσε τον κοινό τόπο όλων των ανακοινώσεων επίσημων φορέων, κομμάτων αλλά και κοινή απαίτηση των πολιτών. Δυστυχώς πολύ γρήγορα ξεχάστηκαν όλα και οι απειλές για τα γύρω βουνά και για το πράσινο μέσα στην πόλη επανήλθαν στην ημερήσια διάταξη. Τώρα ο ΥΠΕΧΩΔΕ και ο «ανοικτός στο διάλογο» και «υπουργός περιβάλλοντος) κ Σουφλιάς (όπως μόνο αυτός επιμένει να πιστεύει σε αντίθεση με τη σκληρή πραγματικότητα) έβαλε ως στόχο και τον Υμηττό, Μπορεί σε λίγο να μην έχουμε πράσινα βουνά γύρω μας και να ασφυκτιούμε όλο και περισσότερο αλλά θα έχουμε «ωραίους αυτοκινητόδρομους» και «αναψυκτήρια» σαν και αυτό του κ. Μαγγίνα.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι καταθέτουν τις παρακάτω θέσεις ως πλαίσιο αρχών για κάθε περαιτέρω παρέμβαση στο Υμηττό:

α) Είναι αναγκαία η τροποποίηση του ισχύοντος Προεδρικού Διατάγματος για την προστασία του Υμηττού (1978) προς την κατεύθυνση πολύ ισχυρότερης προστασίας του βουνού. Το νέο διάταγμα θα πρέπει να προβλέπει:

• κατάργηση των κενών προστασίας, με απαγόρευση των χρήσεων που επιτρέπονται σήμερα στη Β’ Ζώνη και επανεξέταση όλων των μη απαραίτητων χρήσεων και στην Α’ Ζώνη.
• απομάκρυνση όλων των παράνομων εγκαταστάσεων και χρήσεων.
• παρεμβάσεις μόνο με ήπιο χαρακτήρα, αποκλειστικά στην κατεύθυνση προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος
• ενθάρρυνση ήπιων δραστηριοτήτων από φίλους του βουνού, όπως πεζοπορία, ποδηλασία και περιβαλλοντική εκπαίδευση, με ταυτόχρονη απαγόρευση δραστηριοτήτων καταστροφικών για το περιβάλλον όπως το κυνήγι.

• Οριστική απόρριψη κάθε ιδιοκτησιακής διεκδίκησης στην Α’ και Β’ ζώνη προστασίας που στηρίζεται σε πλαστούς «τίτλους» και απάτες.

β) Για περιβαλλοντικούς, οικονομικούς αλλά και κυκλοφοριακούς λόγους είναι αναγκαία η εγκατάλειψη της πολιτικής «προώθησης της χρήσης του ΙΧ». Θεωρούμε απαραίτητη εναλλακτική λύση τη συστηματική προώθηση των Μαζικών Μέσων Μεταφοράς, καθώς και υποδομών για ήπια μετακίνηση στην πόλη όπως ποδηλατοδρόμοι, πεζόδρομοι κλπ.

γ) Για την αντιμετώπιση των οικιστικών πιέσεων, είναι αναγκαία η ουσιαστική αποκέντρωση σε εθνικό επίπεδο, με τόνωση της περιφέρειας αντί της παραπέρα επέκτασης της υδροκέφαλης πρωτεύουσας προς τους ελεύθερους χώρους της Αττικής.

Αυτές οι θέσεις μας οδηγούν σε απόλυτη αντίθεση με τα σχέδια των νέων αυτοκινητοδρόμων που προγραμματίζει να κατασκευάσει το ΥΠΕΧΩΔΕ στον Υμηττό. Απορρίπτουμε, επίσης, το επικίνδυνο σχέδιο νέου ΠΔ που αποδυναμώνει ακόμη και το σημερινό καθεστώς προστασίας του βουνού. Συντασσόμαστε με τα κινήματα πολιτών, τοπικά αλλά και ευρύτερα, για την αποτροπή αυτών των σχεδιασμών.

Με το σχέδιο για τα νέα οδικά έργα, μεγάλο μέρος του υπό προστασία Υμηττού (ζώνες Α και Β χαρακτηρισμένες περιοχές NATURA) θυσιάζεται. Το φυσικό περιβάλλον κατακερματίζεται από τον κλειστό αυτοκινητόδρομο, χιλιάδες δένδρα κόβονται (όπως στην περιοχή Καρέα), αρχαιολογικοί χώροι αφανίζονται (Κίτσι), αισθητικά τερατουργήματα τσιμέντου δημιουργούνται στο βουνό (διόδια Ηλιούπολης), παρκάκι μετατρέπεται σε ανισόπεδο κόμβο (Κύπρου στην Ηλιούπολη).

Με αυτά τα έργα προωθείται ακόμη περισσότερο η χρήση του αυτοκινήτου και ανοίγει ο δρόμος ώστε και άλλα μεγάλα τμήματα του βουνού να θυσιαστούν σε διάφορα συμφέροντα.

Αναγνωρίζοντας τα κυκλοφοριακά προβλήματα που δημιουργούνται στην περιοχή της Ηλιούπολης, καλούμε το ΥΠΕΧΩΔΕ να προβεί σε παρεμβάσεις στην περιοχή αφήνοντας αλώβητο τον Υμηττό. Τέτοια έργα θα μπορούσαν να είναι μια κατευθείαν υπογειοποιημένη σύνδεση Καρέα με Λεωφ. Βουλιαγμένης), επέκταση μέσων σταθερής τροχιάς (πχ σύνδεση Ελληνικού με Καισαριανή και με Νέο Αεροδρόμιο) ή ανάπτυξη κατάλληλων λεωφορειολωρίδων.

Καλούμε τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ να σταματήσει να προσβάλει βάναυσα τη λογική και να υποτιμάει τη νοημοσύνη των πολιτών χαρακτηρίζοντας τους αυτοκινητοδρόμους ως «το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό έργο στην Αττική». Δεν μπορεί πλέον να καλύπτει με ωραία λόγια για το περιβάλλον τα περιβαλλοντικά εγκλήματα. Αν πράγματι θέλει να δημιουργηθεί ένα ισχυρό Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν έχει παρά να προωθήσει από σήμερα (και όχι μετά από 1 χρόνο) μια σοβαρή περιβαλλοντική πολιτική. Είναι γνωστό ότι για το περιβάλλον ισχύει το «αν μπορείς να κάνεις κάτι σήμερα μην το αφήνεις για αύριο», αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά.

Αθήνα, 22 Μαρτίου 2009

Η Παναττική Συνδιάσκεψη των Οικολόγων Πράσινων