Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα, όπου γεννήθηκε η ιδέα της δημοκρατίας, δίνει πρώτη το σύνθημα της μάχης ενάντια σε μια διεφθαρμένη δημοκρατία, όπου αυξάνονται παντού οι πιέσεις από τις πολυεθνικές και τις χρηματοπιστωτικές μαφίες. Σ’αυτή τη χώρα είδαμε να εκδηλώνεται μια αντίσταση που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τον λήθαργο του ευρωπαϊκού προλεταριάτου, που κείται πλέον αναίσθητο υπό την επίρροια δεκαετιών καταναλωτισμού και ψευδοχειραφέτησης.
Η παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς επίθεσης, μιας και οι αρνητικές τους συνέπειες γίνονται με το πέρασμα του χρόνου πιο ξεκάθαρες. Τώρα έχει έλθει πλέον η στιγμή για μια νέα περιεκτική και ριζική εναλλακτική πρόταση, η οποία θα βασίζεται σε νέες αρχές που θα διέπουν το παγκόσμιο σύστημα. Αυτό το πρόταγμα θα πρέπει να αποζητά τη μείωση των ανισοτήτων, την πληρέστερη ικανοποίηση των βασικών ανθρώπινων αναγκών και την πιο αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος. Ο τελικός του σκοπός θα πρέπει να είναι η διασφάλιση της δημοκρατίας μέσα από την κινητοποίηση των ανθρώπων προς την κατεύθυνση της ανασύστασης των τοπικών οικονομιών. Πρόκειται για μια προσέγγιση που υιοθετεί την προστασία της τοπικότητας, σε παγκόσμιο επίπεδο.
Adobe Flash Player not installed or older than 9.0.115!
The Trap: What Happened to Our Dream of Freedom is a BBC documentary series by English filmmaker Adam Curtis, well known for other documentaries including The Century of the Self and The Power of Nightmares. It began airing in the United Kingdom on BBC Two on 11 March 2007.The series consists of three one-hour programmes which explore the concept and definition of freedom, specifically, "how a simplistic model of human beings as self-seeking, almost robotic, creatures led to today's idea of freedom."
Το κείμενο «Περί εξουσίας» που ακολουθεί, επιχειρεί να εξηγήσει κάποιες πλευρές της σημερινής πραγματικότητας που αφορούν όλους μας. Από τον ανταγωνισμό ανάμεσα σε εξουσιαστές, μπορεί να βλαφτούν αρκετοί. Η μόνη οντότητα που ποτέ δεν βλάπτεται από αυτούς τους ανταγωνισμούς είναι η ίδια η εξουσία. Ενώ αντίθετα, αυτός που σχεδόν πάντα υποχωρεί και βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση είναι ο άνθρωπος. Ο μηχανισμός «εξουσία», κατά κανόνα, δυναμώνει και εντείνεται ο βαθμός ελέγχου που ασκεί στους υπηκόους.
Το κείμενο «Περί εξουσίας» είναι μια εξέταση του μηχανισμού αυτού. Θα μπορούσε, αλλά δεν ακολουθεί μια αυστηρή αποδεικτική διαδικασία, ούτε αντλεί εγκυρότητα από το πλήθος των παραπομπών. Προαπαιτεί πάντως ένα ελάχιστο ποσό κοινωνικής εμπειρίας, ενημέρωσης και παρατήρησης. Δε φιλοδοξεί να εξαντλήσει το θέμα, αλλά να το θέσει σε μια βάση όσο το δυνατόν πιο πραγματική και μεθοδολογικά γόνιμη. Επιχειρεί να σηκώσει κάποια από τα πέπλα που καλύπτουν την αλήθεια, με πλήρη συναίσθηση ότι υπάρχουν ακόμα πολλά πέπλα να ανασηκωθούν.
Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα, όπου γεννήθηκε η ιδέα της δημοκρατίας, δίνει πρώτη το σύνθημα της μάχης ενάντια σε μια διεφθαρμένη δημοκρατία, όπου αυξάνονται παντού οι πιέσεις από τις πολυεθνικές και τις χρηματοπιστωτικές μαφίες. Σ’αυτή τη χώρα είδαμε να εκδηλώνεται μια αντίσταση που έρχεται σε έντονη αντίθεση με τον λήθαργο του ευρωπαϊκού προλεταριάτου, που κείται πλέον αναίσθητο υπό την επίρροια δεκαετιών καταναλωτισμού και ψευδοχειραφέτησης.
Η παγκοσμιοποίηση και το ελεύθερο εμπόριο βρίσκεται στο επίκεντρο μιας πρωτοφανούς επίθεσης, μιας και οι αρνητικές τους συνέπειες γίνονται με το πέρασμα του χρόνου πιο ξεκάθαρες. Τώρα έχει έλθει πλέον η στιγμή για μια νέα περιεκτική και ριζική εναλλακτική πρόταση, η οποία θα βασίζεται σε νέες αρχές που θα διέπουν το παγκόσμιο σύστημα. Αυτό το πρόταγμα θα πρέπει να αποζητά τη μείωση των ανισοτήτων, την πληρέστερη ικανοποίηση των βασικών ανθρώπινων αναγκών και την πιο αποτελεσματική προστασία του περιβάλλοντος. Ο τελικός του σκοπός θα πρέπει να είναι η διασφάλιση της δημοκρατίας μέσα από την κινητοποίηση των ανθρώπων προς την κατεύθυνση της ανασύστασης των τοπικών οικονομιών. Πρόκειται για μια προσέγγιση που υιοθετεί την προστασία της τοπικότητας, σε παγκόσμιο επίπεδο.
