Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για την Εκκλησία της Ελλάδος και ορισμένους αξιωματούχους της, έχουν πολλαπλό αντίκτυπο στους δικαιοκρατικούς θεσμούς και, ειδικότερα, στα δικαιώματα του ανθρώπου επαναφέρουν στην επικαιρότητα το πάγιο αίτημα του χωρισμού της εκκλησίας από το κράτος και κλυδωνίζουν την παραδεδομένη αντίληψη ότι παραμένει, δήθεν, επ’ άπειρον εφικτός ο συνδυασμός της ύπαρξης επίσημης κρατικής εκκλησίας με την προσήκουσα προστασία της θρησκευτικής ελευθερίας. Το ενδεχόμενο χωρισμού δεν πρέπει να προβάλλεται ως «κύρωση» της πολιτείας σε βάρος ενός παρεκτραπέντος βραχίονά της. Ούτε όμως είναι πλέον δυνατό να παραβλέπει η ελληνική πολιτεία το γεγονός ότι η θεσμοθετημένη «ιδιαιτερότητά» της σε αυτό το πεδίο έχει καταστήσει την Ελλάδα προνομιακό διάδικο ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ως συστηματικό παραβάτη όλων σχεδόν των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δικαίωμα στη θρησκευτική ελευθερία.

Διάβασε περισσότερα...