Η σοβούσα πολιτοικονομική κρίση απορρέει από τη συστημική δυναμική του νεοφιλελεύθερου διεθνοποιημένου καπιταλισμού. Συνάμα καταφέρει και συντριπτικά κατάγματα εναντίον του νομικού πολιτισμού, που συνδέεται με τις αρχές του δημοκρατικού και κοινωνικού κράτους δικαίου. Αυτό με τη σειρά του εκτρέφει αντικειμενικές συνθήκες για ένταση της κοινωνικής ανισότητας και αδικίας. Άρα και όξυνση της κοινωνικής δυσαρέσκειας και εκδηλώσεις πολιτικής ανυπακοής.
Συγχωρείται όμως πολιτική ανυπακοή σε συντεταγμένη πολιτεία, έστω και υπό όρους; Ή μήπως οι πολίτες υπέχουν καθήκον να τηρούν τους νόμους άνευ ετέρου, μόνο και μόνο επειδή θεσπίσθηκαν από τη νομοθετική εξουσία, ανεξάρτητα από το δίκαιο ή άδικο περιεχόμενο των νόμων;




Subscribe to RSS Feed